Textos em português e esperanto. Tekstoj en la portugala kaj en Esperanto.

Obrigada por sua visita! Dankon pro via vizito!

domingo, 19 de outubro de 2014

A pele que me habita _ La haŭto, kiu en mi loĝas



A pele que me habita


Eu canto a memória

da pele que me habita:

o manto que me protege

de externos danos.





É tela, é trama

que o tempo sulca

em ranhuras,

rasuras secretas

da alma,

indeléveis, pois
.




Risos, odores

perdidos,

da infância finda

naquele retrato

de domingo:

pai, mãe,

e três irmãos

pequenos.





Oh, pele menina:

sete anos

de idade!





Mas não é tarde,

para ouvir-lhe enfim

o grito rebelde

que me protege

de mim.





La haŭto, kiu en mi loĝas



Mi kantas la memoron

de l’ haŭto, kiu en mi loĝas:

la mantelon, kiu min ŝirmas

kontraŭ eksteraj damaĝoj;





Epidermon, teksaĵon,

kiun tempo plugas

per sulkoj,

sekretaj skrapoj

el l’ animo,

neforviŝeblaj, do.




Jen ridoj, odoroj

perditaj el infanaĝo

sur la dimanĉa portreto:

patro, patrino

kaj gefratoj etaj
.




Ho! Infana

haŭto:

sepjaraĝa...




Tamen finfine

ne malfruas

por ke mi aŭdu



Ĝian krion ribelan,

kiu kontraŭ mi

min protektas.


Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 19/10/2014.

3 comentários:

  1. Perfeito!!!! Especialmente o final!!!! Prato cheio para nós analistas!!!

    ResponderExcluir
  2. Tre bela. La hauto kiel limo inter la mio kaj la mondo estas forta kaj subtila figuro. Gratulon.

    ResponderExcluir