Paisagem
Da janela do hotel,
meu filho capta
a aurora à beira-mar.
A alegria do sol
derrama ouro
no mar de Natal.
Por um momento,
desaparece o caos;
e a paz se instaura.
Pejzaĝo
De l' hotelfenestro
mia filo kaptas
aŭroron ĉe marbordo.
La ĝojo de l’ suno
surverŝas oron
en la maron de Natal'.
Dum momento,
malaperas ĥaoso,
kaj stariĝas paco.
Maria
Nazaré Laroca
Juiz de
Fora, 11/08/2026.
9 comentários:
Estu bonvena, poetino kara!
Auroro estas momenta festo. Poeto faras el ghi longdauran poemon. (PSViana)
Delikata k interesa poemo.
kiel bone rericevi viajn eldonojn, ĉiam simplaj kaj sentema.
dankon kaj gratulo
luiz duarte
Lindo, Nazaré!
Pere de liaj okuloj via animo parolis Nazaré!!
La poemo estas eksterordinare estetika, ĝi tuŝas gravan animan momenton.
Kiam mi estis en GDR sen laboro pro mia deziro voli forlasi la aĉan landon, savis min la naturo, mi retrovis mian vivĝojon sur biciklo en parkoj, ĉe lagoj kaj en kamparoj. Mi konatiĝis al libeloj kaj birdoj kaj bovoj sur herbejoj kaj fariĝis tiel senpanika. De tiam mi sciis, ke la naturo min savos ĉiam, egale, kio okazos.
Dio estas kvazaŭ cirklo kies centro restas ĉie kaj la cirkonferenco, neimageble, nenie! (El la mezepoka mistiko) Via poemete vi elmontris La Disuno_n, surmare, ĉemare brilanta.
Postar um comentário