Textos em português e esperanto. Tekstoj en la portugala kaj en Esperanto.

Obrigada por sua visita! Dankon pro via vizito!

sábado, 12 de maio de 2018

Queria ter visto o sorriso no rosto de minha mãe _ Mi ŝatus esti vidinta patrinvizaĝan rideton




Queria ter visto o sorriso no rosto de minha mãe

“Não faças versos sobre acontecimentos”,
ensina o poeta Drummond.
Mas desobedeço ao vate
- ingênua mediocridade!

Cheguei ao mundo em maio,
lá no  século passado;
manhã de sinos em festa
porque era feriado.

“As afinidades, os aniversários, os incidentes pessoais não contam.”
- reclama o poeta Drummond...

Mas prossigo em teimosia,
como homenagem ao seu dia:
uma jovem operária
de olhos verdes e tristes,
por intermédio de Deus,
ganhou  uma menininha
que até hoje não cresceu.


Mi ŝatus esti vidinta patrinvizaĝan rideton 

“Ne faru versojn pri eventoj” –
instruas poet’ Drummond.
Sed al li mi malobeas
pro senvalora naiveco!

En la mondon mi venis maje,
en la pasinta jarcento;
feste en ĝoja mateno  
ĉar estis dum feritago.

 “Afinecoj, naskiĝtagoj, personaj okazaĵoj ne valoras.”
- plendas poeto Drummond...

Sed mi obstine daŭrigas,
omaĝe al patrintago:
junulino, laboristo,
kun verdaj okuloj tristaj,
pere de Dia  favoro,
malgrandan knabinon naskis,  
kaj ŝi ne kreskis ĝis nun.

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 12/05/2018.

segunda-feira, 30 de abril de 2018

A palmeira incendiada _ La bruligita palmo




A palmeira incendiada

Ela crescera ali, na beira da calçada, e gostava de apreciar a vida intensa da praça e o movimento dos passantes e automóveis na rua. Discreta, sabia ouvir em silêncio as conversas dos passarinhos e vendedores de água de coco.
Mas não contava com a crueldade humana. Nessa madrugada, fora vítima de um incêndio criminoso e covarde. A praça amanheceu perplexa. No chão, as cinzas das folhas queimadas falavam de lágrimas de dor.


La bruligita palmo


Ĝi kreskis ĉe la rando de la trotuaro, kaj ŝatis ĝui la intensan vivon de la placo kaj la movadon de preterpasantoj kaj aŭtoj sur la strato. Diskrete, ĝi silente aŭskultis la konversaciojn de birdoj kaj vendistoj de kokosa akvo.
Sed ĝi ne kalkulis pri la homa kruelaĵo. Ĉi-nokte ĝi estis viktimo de krima kaj kovarda incendio. La placo vekiĝis konsternita. Sur la planko, la cindroj de bruligitaj folioj parolis pri dolorlarmoj.

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 30/04/2018.

sexta-feira, 27 de abril de 2018

Vestimenta _ Vesto




Vestimenta


Corpo é roupa de viver

que se recebe ao nascer.

Milagre cotidiano -

trato dele com poesia:

pão que alimenta o sonho

e faz suportável o dia.


E nessa altura da vida,


venho dizer com orgulho

que ainda posso levar

meu corpo para passear,


Em horas plenas de luz,

quer na cidade ou no campo,

e dar-lhe então de beber

todo o mistério azul


dessas manhãs de outono.




Vesto


Korp’ estas vesto vivanta,

kiun oni denaske gajnas.

Jen ĉiutaga miraklo -

poezie pri ĝi mi zorgas:

pano, kiu nutras revon,

kaj igas tolerebla tagon.


En ĉi tiu punkt’ de’ l vivo,


fiere kaj ĝoje mi diras,

ke mi kapablas ankoraŭ

mian korpon promenigi,


Dum horoj plenaj de lumo,

ĉu en urb’ aŭ en kampar’,

mi deziras, ke ĝi trinku

la tutan misteron bluan


de ĉi matenoj aŭtunaj.


Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 27/04/2018.



segunda-feira, 23 de abril de 2018

Rios voadores _ Flugantaj riveroj



Rios voadores

De repente descobri

que estamos mergulhados

em um mundo invisível

de ondas de poesia;

que rios aéreos viajam

acima de nossas cabeças.

Rios de vapor de água,

nascidos no oceano,

alimentam a Amazônia,

que os devolve renovados:

sopro que acaricia,

esse circuito da vida.


Flugantaj riveroj

Subite mi malkovris,

ke ni estas mergitaj

en nevidebla mondo

de ondoj da poezio:

aeraj riveroj flugas

super niaj kapoj.

Riveroj el vapor’ akva,

naskitaj el oceano,

nutradas  Amazonion,

kiu ilin renovigas:

blovado, kiu karesas

tiun cirkviton de l’ vivo.


Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 23/04/2018.


domingo, 15 de abril de 2018

Ne krokodilu!








https://youtu.be/tS0KhGuWdPc


Ne krokodilu!
   
Saluton, mi estas Kroko!
Ido de grandega esperanta familio!
Saluton, mi estas Kroko,
Kroko, Kroko, Kroko
krokodilo!

Mi estas simpatia sed pigra, nestudema,
bedaŭrinde tro manĝema!
Ĉar mi ŝatas manĝi akuzativojn
kun verda salato el pluraloj!

Saluton, mi estas Kroko!

Bonvolu amikiĝi kun mi!


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 15/04/2018


domingo, 1 de abril de 2018

Kvazaŭ sonĝe



Kvazaŭ sonĝe

*Subite, mia korpo vekiĝis,
kaj ridetis al mi.
La sano renaskiĝis:
antaŭpaska miraklo
el korfavoro dia.  
Esperanta laboro:
resaniga likvoro.  



* La unuajn du versojn verkis Paŭlo Sérgio Viana.

Maria Nazaré Laroca
- BEL-konferencoj 2018-
Juiz de Fora – MG Brazilo

segunda-feira, 19 de março de 2018

Calendário 2018 _ Kalendaro 2018



Calendário 2018

A alma não tem idade;  
senta-se à beira da história
para libertar as décadas:
os balões em voo célere
para o fundo da memória.

Anos dourados, cinquenta,
sem TV, a infância ingênua;  
anos sessenta mergulham
no mar da contracultura.

Nos setenta, a ditadura
entra na universidade
e espiona nossas aulas  
de língua e literatura. 

Nos oitenta, o casamento,
mãe pela primeira vez;
nos  noventa, a viuvez...

No ano dois mil e três, 
o chamado do Esperanto 
para voar com os amigos,  
no balão da esperança,
em direção do infinito.

Kalendaro 2018

L’ animo ne havas  aĝon;
ĉe histori’ ĝi sidiĝas
por jardekojn liberigi:
en hasta flugo balonojn
al la fundo de l’ memoro.

Oraj jaroj, la kvindekaj,
sentelevida infanaĝo;
la sesdekaj plonĝis tute
en nian kontraŭkulturon.

La sepdekajn, jen spiono
ĉe  la universitato
por frekventi niajn  klasojn
pri lingv’ kaj literatur’.

La okdekajn, geedzeco:
unuan fojon patrino;
en la naŭdekaj, vidvino ...

En la jaro du mil tri,
l’ alvoko de Esperanto
por flugi kun geamikoj,
per la balon’ de l’ espero,
laŭ la senfina direkto.


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 19/03/2018.

segunda-feira, 5 de março de 2018

Sofrimento _ Sufero



Sofrimento


Aterrorizada, a pequena menina síria cobre com a mãozinha o rosto da boneca para que ela não veja os horrores da guerra. Mas quem vai poupar o coração dessa criança?

Sufero

Terurita, la malgranda siria knabino kovras per maneto la vizaĝon de sia pupo, por ke ĝi ne vidu la hororojn de l’ milito. Sed kiu protektos la koron de ĉi tiu infano?


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 05/03/2018. 

domingo, 25 de fevereiro de 2018

Estrangeira _ Fremda



Estrangeira

Não me identifico mais com a menina da fotografia,
nem com a figura  que agora vejo no espelho.
Uma sensação de não pertencimento me persegue.
Sinto-me caminhando no entretempo:
passado é memória que devagar se apaga;
futuro é  vir a ser  inquietude apenas.

Fremda

Mi ne plu identiĝas kun la knabino sur la foto,
nek kun la figuro, kiun mi nun vidas en la spegulo.
Sento pri ne apartenado min turmentas;
ŝajnas, ke mi paŝas en la intertempo:
pasinteco estas memoro, kiu lante foriĝas;
estonteco fariĝos maltrankvileco nur.

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 25/02/2018.

segunda-feira, 19 de fevereiro de 2018

Bem-vindo ao paraíso! Bonvenon al paradizo!

                                                       Reserva Ecológica de Guapiaçu,11/02/2018.
                                                                                         
                                                        https://youtu.be/toioXJO2O8Y




Bem-vindo ao paraíso!

Estou aqui, filha amada! Tu não me vês?
Eu amanheço em luz no seio das montanhas,
e as minhas criaturas te saúdam num abraço verde.

Meus olhos te sorriem em cada folha dessas árvores,
majestades humildes que te contemplam com amor.
E sonham contigo as flores numa sinfonia de perfumes.     

Eu sou a alegria colorida dos pássaros e borboletas,
a força das cachoeiras, a sabedoria das pedras,
a placidez dos lagos, a ruidosa persistência dos rios.
O silêncio é o meu mistério que agora hospeda o teu coração.


Na Reserva Ecológica de Guapiaçu – RJ
Em 11/02/2018.    http://regua.org.br/


Bonvenon al paradizo!


Mi estas ĉi tie, kara filino! Ĉu vi ne vidas min?
Mi vekiĝas lume el la sino de  l’ montaro,
kaj miaj kreitaĵoj vin salutas  verdbrakume.

Miaj okuloj ridetas al vi el ĉiu folio de l’ arboj,
humilaj majestoj, kiuj ame vin  kontemplas,
dum la floroj sonĝas en simfonio el parfumoj.

Mi estas la bunta gajeco de l’ birdoj kaj papilioj,
la forto de l’ akvofaloj, la saĝeco de l’ ŝtonoj,
la kvieteco de l’ lagoj, la brua persistado de l’ riveroj.
Silento estas mia mistero, kiu nun gastigas vian koron.


Ĉe Guapiaçu Ekologia Rezervo / RJ
11/02/2018.     http://regua.org/

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 19/02/2018.

quinta-feira, 18 de janeiro de 2018

Enredo banal _ Banala intrigo

Enredo banal


Dentro da bolha,
o olho espia o mundo
de cada um exposto
em seu feliz casulo.

E o olho fica então
muito orgulhoso
por poder compartilhar
de tanta coisa!




Banala intrigo


Ene de la bobelo,
l’ okul’ gvatas la mondon
de ĉiu, kiu sin elmontras
en sia feliĉa kokono.

Kaj l’ okul’ tre fieras
ĉar ĝi povas havigi al si
tiom da aferoj!


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 18/01/2018.

domingo, 14 de janeiro de 2018

Asas _ Flugiloj



Asas

As gaivotas voam,
dizendo adeus,
mas sempre voltam.

Meu ser peregrino
ainda aprende o caminho
de volta para Deus.


(In: Travessia do poema. Campinas, SP: Pontes Editores /Juiz de Fora, MG: FUNALFA, 2012)


Flugiloj

Forflugas la mevoj
adiaŭdirante
sed ĉiam revenas!

Mi pilgrimante
eklernas la vojon
al Dio revenan.

(El Penseroj. Campinas SP: Wechsler Editora de Livros. Ltda, 2013)

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 14/01/2018


sexta-feira, 12 de janeiro de 2018

Em memória de mim _ Je mia memoro





Em memória de mim


A nossa existência é apenas
um dia de quatro estações,
sempre tecidas de sonhos
que como vêm se vão...

Então a nostalgia do futuro
me invade neste ano que começa:
e de memória não sou mais que espuma
a se inscrever na história dos meus netos.



Je mia memoro


Nia ekzistado estas nur,
kiel kvarsezona tago,
ĉiam teksita de sonĝoj,
kiuj venas, kaj iras for...

Do nostalgi’ pri l’ estonto
min invadas  ekan jaron:
mi nur ŝaŭm’ el  memor’ estos
en historioj de l’ nepoj.


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 12/01/2018.

segunda-feira, 18 de dezembro de 2017

Ecce Homo





“Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.” (João 8:12)


Quem é esse Homem sem sobrenome que dividiu a história  da humanidade? Um profeta judeu nazareno, humilde carpinteiro. Não escreveu uma linha sequer, no entanto chamamo-Lo divino Mestre. Desconstruiu paradigmas de ódio e vingança, vivenciando o Amor sem limites com sabedoria infinita.

É Natal, tempo de celebrar o nascimento da LUZ nas trevas do mundo; tempo de relembrar-Lhe as lições de humildade, benevolência, indulgência e perdão. Tempo de gratidão.


Ecce homo


“Mi estas la lumo de la mondo; kiu min sekvas, tiu ne iros en mallumo, sed havos la lumon de la vivo.” (Johano 8:12)


Kiu estas tiu Viro sen familinomo, kiu dividis la historion de la homaro? Juda profeto el Nazareto, humila ĉarpentisto. Li ne skribis eĉ nur unu linion, sed ni nomas Lin dia Majstro. Li malkonstruis paradigmojn de malamo kaj venĝo, spertante senfinan Amon kun senfina saĝeco.
Estas Kristnasko, tempo por celebri la naskiĝon de la Lumo en la mallumo de la mondo; tempo por rememori Liajn lecionojn pri humileco, indulgemo, bonvolo kaj pardono. Tempo de dankemo.

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 18/12/2017.