Ausência
No silêncio da pele,
grita a ausência
do frescor do tempo.
Décadas desfilam
no luar deserto
que ora penetra
os quartos vazios.
Imóveis as cadeiras
da sala de jantar.
Inutilidades!
Somente os pés
arrastam a vida
e a dor das horas
que não passam.Foresto
En la haŭtosilento
krias la foresto
de l’ freŝeco de l’ tempo.
Paradas jardekoj
tra l’ dezerta lunlumo,
kiu penetras nun
la ĉambrojn malplenajn.
Senmovaj seĝoj
de l’ manĝoĉambro.
Tute senutilaj!
Nur piedoj
la vivon trenas,
kaj la doloron
de la horoj,
kiuj ne pasas.
Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 14/02/2017.
