Carência _ Manko

Carência

Sou uma pessoa

de riso difícil:

rio pelo avesso.

Tem gente

que ri à toa:

para todos

para nada

não dispensa

uma risada.

Nestes tempos

de pandemia,  

eu descobri

que os mortos

são mais lembrados

por sua  alegria

durante  a vida.

Ainda é tempo,

de desarmar

a face com

um sorriso.

Manko

Homo mi estas

kun malfacila rido:

ridas mi nur interne.

Estas homoj,

kiu ridas sencele:

por ĉiuj, por nenio,

ridadon ne neas.

En ĉi tiuj tempoj

de pandemio,

mi malkovris,

ke la mortintoj

plej memoratas

pro sia vivĝojo.

Ankoraŭ

estas temp’

la vizaĝon

senarmigi

per rideto.

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 22/05/2020.

Brazilo

À compaixão _ Al kompato

À compaixão


                       “Embainha a tua espada!” (João 18:11)


Embainha a tua espada!

— ordena Jesus a Pedro;

e hoje eu pediria em vão

a quem nunca me ouvirá:

embainha a tua palavra

no exílio da impiedade!



“Ó, amigos, não esses sons!”

(O Freunde, nicht diese Töne!)


O mundo precisa ouvir

o coral da esperança,

quer a “Ode à alegria”,

a vida vencendo a morte

nos lares e hospitais.



“Ó, amigos, não esses sons!”

(O Freunde, nicht diese Töne!)


https://youtu.be/PaW8duyDQmQ


Al kompato


            "Metu la glavon en ĝian ingon!" (Johano 18:11)


Gardu vian glavon!

—al Petro Jesu’ ordonas;

kaj hodiaŭ petus mi vane

al kiu min aŭdos neniam:

metu la parolon vian

en ekzilejon de l’ kruelaĵo!


"Ho, amikoj, ne tiuj sonoj!"

(O Freunde, nicht diese Töne!)


La mondo bezonas aŭdi

la koruson de l’espero,

volas la “Odon al la ĝojo”,

vivon venkantan morton

en hejmoj kaj hospitaloj.

"Ho, amikoj, ne tiuj sonoj!"

(O Freunde, nicht diese Töne!)



Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 08/05/2020.
Brazilo

Contraponto _ Kontrapunkto

Contraponto

Abro as janelas da manhã,

e a alegria do sol

inunda-me a sala

com a esperança azul

do eterno céu de maio.

Refém da pandemia,

sinto-me flutuar

num espaço sem tempo;

música e livros me nutrem

a solitude em forma de poesia.

Kontrapunkto

La fenestrojn de l' maten'

mi tute malfermas,

kaj la ĝojo de l' suno

la ĉambron inundas

per l'espero blua

de l'eterna maja ĉielo.

Ostaĝo de l' pandemio,

mi ŝvebas en sentempa spaco;

per muziko kaj libroj mi nutras

l'izoliĝon sub la formo de poezio.

Maria Nazaré Laroca

Em 1º de maio de 2020.

Juiz de Fora - Brazilo

Alea jacta est

                                                                   Raphael (Raffaello Sanzio Da Urbino)

“Faze-te ao mar alto, e lançai as vossas redes para pescar.” (Lucas 5:4)


Nesse momento da vida,

nossas almas em mar alto,

cada qual vai no seu barco,

que não navega à deriva.

No alto-mar é vigente

da liberdade o princípio;

as redes já estão lançadas,

e o sucesso depende

da intenção da pescaria.

“Forŝovu ĝis la profundo, kaj mallevu la retojn por fiŝkaptado.” (Luko 5: 4)


Ĉi-momente en la vivo,

l’ animoj en alta maro

iras per siaj boatoj,

kiuj do neniam drivas.

Altmare, oni scias,

liberprincipo validas.

Lanĉitaj estas la retoj,

kaj la sukceso dependas 

de l’ fiŝkaptada intenco.


Maria Nazaré Laroca
Juiz de fora, 26/04/2020.
Brazilo

Pensando o caos _ Pripensanta kaoson

Pensando o caos


 “O poema, essa estranha máscara mais verdadeira do que a própria face.”(Mário Quintana)

E de repente 

surge um vírus
coroado pela morte,
e então provoca
uma cambalhota
no mundo perplexo.


Cai a máscara
do egoísmo,
e a humanidade
passa a usar
outra máscara
para se disfarçar
do inimigo invisível
que sequestrou
o tempo e mudou
as regras do jogo.


Dizem que nos bailes
à fantasia, as máscaras
costumavam mostrar
a personalidade real
dos seus usuários.
Hoje também.


Pripensanta kaoson

                 

              "La poemo, tiu stranga masko, pli vera ol la vizaĝo mem." (Mário Quintana)

Kaj subite
ekaperas viruso
kronita per morto,
kaj provokas
renversiĝon
en la mondo
perpleksa.

Falas mask’ de l’ egoismo,
kaj la tuta homaro
alian maskon ekuzas
kontraŭ malamik’ nevidebla,
kiu forrabis la tempon,
kaj ŝanĝis la ludregulojn.


Laŭ onidiroj,
ĉe maskbaloj
maskoj uziĝas
por elmontri
la personecon
de la uzantoj.
Hodiaŭ ankaŭ.


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 21/04/2020.

 Brazilo

Ciclos _ Cikloj

Ciclos

Mergulhados no mistério

da Lei que nos dirige,

não nos surpreende

o milagre da Vida

a pulsar nas florestas,

no perfume dos jardins,

no seio dos oceanos,

ou no ventre grávido

da mulher, que nos permite

desembarcar no mundo.

E depois dele partimos

como personagens

de um videogame

que preferem não saber   

que as fases dessa lida

não são definitivas.


Cikloj

Mergitaj en la mistero

de la Leĝo, kiu nin regas,

ne surprizas nin

la miraklo de l’ Vivo

pulsanta en la arbaroj,

en la parfumo de l’ ĝardenoj,

en la sino de l’ oceanoj,

aŭ  en l’ utero de l’ virino,

kiu permesas al ni

eniri  en la mondon.

Kaj post  kiam ni foriros el ĝi,

kiel roluloj de videoludo,

kiuj preferas ne scii, ke la fazoj

de la batalo ne estas definitivaj.

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 14/04/2020.
Brazilo

Insulados _ Izolitaj

Insulados

Nessa pandemia planetária, nunca ficamos tão isolados e tão juntos.
Isolamento: palavra herdeira remota da latina insŭla, ilha, com passaporte francês isolement e italiano isolare.
“Nenhum homem é uma ilha”, filosofou John Donne, poeta inglês que inspirou Hemingway. Mas vale acrescentar outra voz a esse escrito: a do britânico Paul Gubbins, brilhante escritor esperantista que belamente concluiu: “nenhuma ilha é uma ilha”...
Então entra na roda o poeta ímpar, Fernando Pessoa, na pessoa de Bernardo Soares, que nos desconcerta com certeza:
“A liberdade é a possibilidade do isolamento. (...) Se te é impossível viver só, nasceste escravo.”
Enquanto isso, no Céu, Vinicius de Moraes e Tom Jobim continuam cantando:

“É impossível ser feliz sozinho”...


Izolitaj

En ĉi tiu planeda pandemio, ni neniam estis tiel izolitaj kaj tiel kune.
La portugala vorto isolamento (izoliĝo) estas malrekta heredanto de la latina insŭla, insulo, per la franca pasporto isolement, kaj la itala isolare.
"Neniu homo estas insulo", filozofiis John Donne, angla poeto, kiu inspiris Hemingway. Sed indas aldoni alian voĉon al ĉi tiu skribaĵo: tiun de la brito Paul Gubbins[1], genia esperantisto, kiu bele konkludis: "neniu insulo estas insulo" ...
Tiam la unika poeto, Fernando Pessoa, en la persono de Bernardo Soares, eniras en la rondon, kiu nin certe konfuzas:
"Libereco estas la ebleco de izoliĝo. (...) Se al vi neeblas vivi sola, vi naskiĝis sklavo."
Dume, en la Ĉielo, Vinicius de Moraes kaj Tom Jobim daŭre kantas: 

"Neeblas esti feliĉa sola...”

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 31/03/2020.

Brazilo

---

[1] http://www.monato.be/2016/011720.php

Quarentena _ Kvaranteno

Quarentena


Solidariedade 

é sol brilhando

no coração 

de qualquer idade.




Kvaranteno


Solidareco: 

jen suno

kiu lumas

en la koro

de ajna aĝo.


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 29/03/2020.
Brazilo

Carência _ Manko

Carência

             “E a luz resplandece nas trevas, e as trevas não a compreenderam.” (João 1:5)



Por que as trevas se comprazem

na inexistência da luz,

sob a máscara da ilusão?



O ruído cego da sombra

guia a multidão saciada,

que caminha alegre

para lugar nenhum.



Manko


      

     “Kaj la lumo brilas en la mallumo, kaj la mallumo ne komprenis ĝin.” (Johano 1:5)

Kial mallumo ĝuas

la maleston de lumo,

sub la masko de l' iluzio?



La blinda bruo de l’ ombro

gvidas satan homamason

ĝoje irantan nenien.



Maria Nazaré Laroca 

Juiz de Fora, 05/03/2020.

Brazilo

Ponto de vista _ Vidpunkto

Ponto de vista

Portanto nós também, pois que estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas.
(Hebreus, 12:1)

Vivemos mergulhados

no pensamento de Deus;

no entanto muitos de nós

somos peixes rebeldes

que sempre negam

a existência do oceano.

Vidpunkto

Tial ankaŭ ni, havante ĉirkaŭ ni tian nubegon da atestantoj.  (Hebreoj, 12:1)

Ni vivas trempitaj

en la penso de Dio;

tamen multaj el ni

estas ribelemaj fiŝoj,

kiuj ĉiam neadas

la ekziston de l’ oceano.

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 15/02/2020.
Brazilo

Coragem _ Kuraĝo

Coragem

Ainda que eu andasse pelo vale da sombra da morte, não temeria mal algum, porque tu estás comigo; a tua vara e o teu cajado me consolam. (Salmo 23:4)

Na caixa misteriosa

da bela  Pandora,

ainda resta a esperança:  

o perfume da alegria

que alimenta a coragem,

e fortalece o coração.

Kuraĝo

Eĉ kiam mi iros tra valo de densa mallumo, mi ne timos malbonon, ĉar Vi estas kun mi; Via bastono kaj apogilo trankviligos min. (Psalmo 23:4)

En la skatolo mistera

de la bela Pandora,

ankoraŭas espero,

la parfumo el ĝojo,

kiu nutras kuraĝon,

kaj fortigas la koron.



Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 13/02/2020.
Brazilo

Confissão _ Konfeso

Confissão

Para viver no planeta

mais uma temporada,

vesti-me de um corpo,

máquina que comando,

sem mesmo conhecer-lhe

a data de validade.

Antes de fazer-me humana,

sou  ser  espiritual, enigma

que  há muito me desafia.

Sou bicho egoísta e estranho,

com tendência a delírios

poéticos, quase filosóficos,

e que perde muito tempo

com nocivas insignificâncias

que  farão  pleno sentido

quando eu voltar para casa.



Konfeso

Por vivi sur la planedo

plian tempodaŭron

mi surhavas  korpon,

maŝinon, kiun mi regas,

sen eĉ koni ĝian findaton.

Antaŭ ol fariĝi homa,

mi estas spirito, enigmo,

kiu delonge min defias.

Mi estas besto

egoisma kaj stranga,

ema  je poeziaj deliroj,

preskaŭ filozofiaj ...

kaj  perdas multan tempon

kun malutilaj bagateloj,

kiuj  plene havos  sencon,

kiam mi revenos hejmen.

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 10/02/2020.
Brazilo

Protagonismo

Protagonismo

“Uma existência é um ato. Um corpo — uma veste. Um século  — um dia.”

(In: Nosso lar. Francisco C. Xavier _ André Luiz)

“Uma existência é um ato”,

em sânscrito: karma.

Somos atores coadjuvantes

de uma peça que se repete

na eternidade, buscando

sempre o papel principal

no bem e no mal.



Reféns do vaivém

das vidas sucessivas,

só seremos livres

quando deixarmos

de apenas amar no outro

o que for igual em nós.

Protagonismo

“Ekzistado estas akto. Korpo — vestaĵo. Jarcento — tago.”

(El: Nia hejmo. Francisco C. Xavier _ Andreo Ludoviko)

"Ekzistado estas ago",

en sanskrito: karmo.

Ni estas neĉefaj roluloj

en teatraĵo, kiu ripetiĝas

eternece, serĉantaj

ĉiam la ĉefan rolon

por bono aŭ malbono.

Ostaĝoj

de l' sortoŝanĝoj

de sinsekvaj vivoj,

ni nur estos liberaj,

kiam ni ĉesos

ami nur tion,

en la aliulo,

kio kuŝas en ni.

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 1º/02/2020

Brazilo

Despertamento _ Vekiĝo

Despertamento

Nesta manhã de domingo,

mergulho a alma na praça

feita de sol e esperança,

e procuro um banco

sob a proteção das árvores

que me olham com bondade

e complacência.

Fecho os olhos;

e sinto-me caminhar

entre duas dimensões;

ao meu lado, um mundo

invisível vibra

estuante de vida,

atraído pelo que sou.

Meu corpo caminha

para a morte,

mas eu não.

É o segredo da alegria,

tardia embora,

mas que torna

o céu mais azul,

a brisa mais doce,

a vida mais leve.

Vekiĝo

Ĉi-dimanĉan matenon,

plonĝas l’anim’ en la placon

fare de suno kaj espero,

kaj mi serĉas benkon

sub protekto de l’arboj

kiuj min rigardas bonkore,

kaj bonvoleme.

Mi fermas la okulojn,

kaj mi sentas min marŝi

inter du dimensioj;

apud mi ia mondo

nevidebla vibras

ardvivplene, altirita

de tio, kio mi estas.

Mia korpo

survojas

al morto;

sed mi ne.

Jen la sekreto

de mia ĝojo,

malgraŭ ke malfrua,

sed ĝi la ĉielon

pli bluigas, la brizon

pli dolĉigas, kaj la vivo

fariĝas pli leĝera.

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 12/01/2020.
Brazilo