Textos em português e esperanto. Tekstoj en la portugala kaj en Esperanto.

Obrigada por sua visita! Dankon pro via vizito!

quarta-feira, 22 de maio de 2019

Desaprendizagem _ Mallernado




Desaprendizagem

O tempo passa e ultrapassa
as grades do calendário:
dias, semanas e meses:
palavras, fotografias
o poeta desafiam.

De novo maio indeciso:
quente ou frio desta vez?
Ao coração não importam
esses caprichos do clima,
pois d’ alma é atento à voz.

O aniversário é um alerta
como o sino da escola,
onde o aluno repetente
precisa desaprender
as lições equivocadas.

Será que o tempo dá tempo?
Para que tanta teoria
na poeira da inércia?


Mallernado

Tempo pasas kaj transpasas
la kradojn de l’ kalendar’...
Tagoj, semajnoj, monatoj:
vortoj, fotografiaĵoj
jen la poeton defias.

Denove majo hezitas:
ĉu varm’aŭ malvarm’ ĉi-foje?
Sed ne gravas por la koro
la kapricoj de l’ klimato:
atentas ĝi l’animvoĉon.

La datreveno alarmas,
kiel sonoril’ en lernej’,
kie maldiligentuloj
tute mallerni bezonas
la erarajn lecionojn.

Ĉu la vivtempo sufiĉos?
Tiom da studo valoras
sub la polv’ de inercio?

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 22/05/2019.

















quarta-feira, 8 de maio de 2019

Terapia _ Terapio




Terapia


Sem ti,
no íntimo,
senti
o devir
do sentir.

Sem ter
que temer
o dever
de viver
sem erro.

Terapio


Sen vi,
intime
mi eksentis
la ontan
ŝanĝiĝon
de l’sento.

Sen timi
la devon
travivi
sen peko
la vivon.


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 08/05/2019.

segunda-feira, 6 de maio de 2019

Estações da vida _ Vivsezonoj



Estações da vida


Ontem meu verão se foi...

Vou semear primavera

na aridez deste outono,

pois vem chegando o inverno

no sono triste dos ossos,

no silêncio dos ouvidos,

na seca ardência dos olhos.


Mas para tanto é preciso

abrir as portas da alma

e acender a Esperança,

ao receber o sorriso

de luz de cada manhã.




Vivsezonoj



De longe ne plu someras...

Do mi prisemos printempon

en ĉidezertan aŭtunon,

ĉar jen vintro, kiu venas

en tristan dormon de l’ ostoj,

en silenton de l’ oreloj,

en ardecon de l’ okuloj.


Tamen por tio necesas,

malfermi la animon,

kaj eklumigi l’ Esperon,

kiam venos la rideto

el lum’ de ĉiu mateno.


Maria Nazaré Laroca


Juiz de Fora, 06/05/2019.

quarta-feira, 1 de maio de 2019

Ponto de vista _ Vidpunkto





Ponto de vista


Como peixes sonâmbulos
que duvidam do oceano,
nós jazemos mergulhados
na ilusão da matéria,
há muito desmascarada
pela física quântica.

Seres espirituais,
feitos de luz condensada,
gozamos o sono vazio
dos prazeres dos sentidos.

O universo é do tamanho
do nosso egoísmo vil
de orgulhosa vaidade...

Mas eis-nos devastados
pela sombra da morte,
novamente esquecidos
de que a Vida não morre;
ela apenas se renova!

Um dia desencarnamos
sem morrer jamais!



Vidpunkto

Kiel fiŝoj somnambulaj,
dubantaj pri l’ oceano,
ni kuŝas mergitaj
en la materi’ trompiĝo
senmaskigita longe
de l’ kvantumteorio.

Spiritaj estuloj,
el densigita lumo,
ni ĝuas la nudan dormon
de la sensoplezuroj.

La universo tiel grandas,
kiel nia egoismo fia
el fiera vanteco ...

Sed jen ni teruritaj
de la ombro de l’ morto,
denove forgesintaj,
ke la Vivo ne mortas;
ĝi nur renoviĝas!


Iam ni elkarniĝos,
sed ni neniam mortos!


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 01/05/2019.

domingo, 21 de abril de 2019

Ressurreição _ Reviviĝo


Ressurreição


O canto do sol
acorda o galo 
que ainda sonha
na minha infância
tecida de mistérios.

Na praça em festa,
o azul do céu
celebra o milagre
dessa Páscoa viva
que renasce em nós


Reviviĝo

La kanto de l’ suno
la kokon vekas,
kiu ankoraŭ sonĝas
en mia infanaĝo
teksita el misteroj.

Ĉe la festa placo,
la bluo ĉiela
miraklon celebras
de l’ vivanta Pasko,
kiu en ni renaskiĝas.

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 21/04/2019.
Domingo de Páscoa/Paska dimanĉo

sábado, 20 de abril de 2019

Perfil _ Profilo



Perfil

Inauguro algures
o desejo de ser vaga-lume,
minúscula luz  alada.

Minha alma aspira
à luminescência
nessa urgência obscura. 


Profilo

Ie mi inaŭguras
la volon esti lampiro,
eta flugilhava lumo.

Lumineskon
l’animo aspiras
en l’urĝeco obskura. 

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 20/04/2019.

terça-feira, 12 de março de 2019

Na praia, em Natal _ Sur la plaĝo en Natalo

                                 Praia de Ponta Negra, Natal - RN   Brasil



Na praia, em Natal


Qual criança em um templo,
em êxtase eu  contemplo
o argênteo galopar
das ondas desse mar
de esmeraldina poesia.


Hausto divino em ação,
o encanto desse poema
então arrebata-me a alma
para um tempo de amor,
e em silêncio me percebo
um  verso ainda  a vir a ser
luz no livro do Criador. 

Sur la plaĝo en Natalo

Kiel infano en templo,
en ekstazo mi kontemplas
la galopon arĝentan
de l’ ondoj de tiu maro
el smeralda poezio.

Dia elspiro en ago,
la ĉarm’ de tiu poemo
do l’ animon transportas
en tempon de amo;
kaj mi perceptas min,
kiel verson fariĝontan
lumo en la verko dia.

Maria Nazaré Laroca
Natal, 09/03/2019.

sábado, 16 de fevereiro de 2019

DELIRO




Kia mond' estas nia,

en fajrej' de frenezo

brulanta for de Dio!


Tial muzoj forestas,

kaj poetojn forlasas

en animo soleca...


Eĉ naturo ribelas

kontraŭ malsaĝo homa

konfuzante sezonojn!



Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 16/02/2019.
Minas Gerais  - Brazilo

domingo, 27 de janeiro de 2019

Tragédia anunciada _ Avertita tragedio

Tragédia anunciada

Quanta gana
infame
de grana!

Até quando
essa lama
na alma?



Avertita tragedio

Kiom da fia
monavido!
Ĝis kiam
ĉi tiu koto
en l’ animo?

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 27/01/2019.

quarta-feira, 9 de janeiro de 2019

Turista _ Turisto


Turista

Fim de ano em Nova York:
chuva de luzes que atordoa...
Pelas ruas de Manhattan,
sinto-me um figurante
de um filme de Woody Allen.

Cidade cinematográfica
se veste com elegância;
enquanto, no Central Park,
todas as árvores se despem
para receber o inverno.

Mas nos persegue um aviso,
em toda parte, em vermelho:
o onipresente EXIT...
Voltar para casa é preciso.


Turisto

Novjarfestoj en Novjorko:
pluv’ da lumoj, kiu nin ravas...
Sur la stratoj de Manhattan,
mi marŝas, kiel rolulo
de filmo de Woody Allen.

L’ impona urbo filmeca
elegante sin vestas;
dume en la Centra Parko,
ĉiuj arboj senvestiĝas
por bonvenigi  la vintron.

Tamen averto nin sekvas,
ĉie, per ruĝa afiŝo:
jen ĉioestanta  EXIT ...
Necesas hejmenreveni.


Maria Nazaré Laroca
Nova York, 01/01/2019.

quinta-feira, 27 de dezembro de 2018

Al Baldur Ragnarsson


                                                                         

Poezio funebras,

versoj ploras: forpasis -

Ho ve! - Baldur Ragnarsson,

la Poeto plej elstara

el nia verda mondo.


Tamen Parnas' gaje festas!

Poetoj mortos neniam:

ili restas ensorĉitaj,

kiel porĉiamaj steloj

en la memoro de l'tempo.


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 27/12/2018.
Brazilo

segunda-feira, 17 de dezembro de 2018

Meus eus _ Miaj memoj



Meus eus

Meu corpo é um animalzinho de estimação. Vivemos em estreita cumplicidade. Cuido dele com carinho. Alimento-o; visto-o; ponho-o para dormir; levo-o para passear... Luto por sua cura, quando adoece. Amigos, apesar das querelas e conflitos.
Posso vê-lo no espelho, mas ele não pode me ver. Entre nós há um descompasso, pois ele passa; eu ultrapasso-o. E um dia termina seu prazo de validade na Terra. Então vestirei outro mais leve e voarei para o infinito. 


Miaj memoj


Mia korpo estas malgranda dorlotbesto; kaj ni vivas en strikta harmonio. Karese mi ĝin prizorgas. Mi ĝin nutras; vestas; endormigas; promenigas... Kiam ĝi malbone fartas, mi luktas por ĝia resanigo. Amikoj ni estas, malgraŭ la kvereloj kaj konfliktoj.
Mi ĝin povas rigardi en la spegulo, sed min ĝi ne povas vidi.
Do estas neakordo inter ni; ĉar ĝi (for)pasos; sed mi ĝin transpasos. Iam finiĝos ĝia vivlimtempo sur la Tero; tiam mi surhavos pli malpezan veston, kaj ekflugos survoje al l’ infinito.


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 17/12/2018.

sábado, 8 de dezembro de 2018

L' arbo de Kaŝambuo



En la Parko de l' Akvoj

de la urbo Kaŝambuo

jen arbego impona 

mian koron alparolas...


Kaj  venis Esperanto

tuj al mi en la kapon:

ĉies   arbo fluganta,

kiu ĉiame floras, 

kaj nutras nian koron!


Juiz de Fora, 08/12/2018. 
 Maria Nazaré Laroca

sexta-feira, 2 de novembro de 2018

Limites _ Limoj



Limites


Chega um tempo
em que a primavera
se veste de outono,
e prefere silêncios
tecidos de lembranças
de verões à beira-mar.


O poeta então se acalma,
o coração se aquieta:
ainda restam arestas
na brisa que sonha
nos jardins da alma.


Limoj


Jen tempo venas,
en kiu printempo
sin vestas kiel  aŭtuno,
kaj preferas silentojn
plektitajn el memoroj
pri someroj apud la maro.

Tiam  sereniĝas poeto,
la koro kvietiĝas:
ankoraŭ eĝoj restas
en la revanta brizo
ĉe l’ animĝardenoj.

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 02/11/2018.