Domingo de Ramos _ Palmfesto

 

Jean-Leon Gerome (1897)

Domingo de Ramos

                  E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela. (Lucas 19:41)

Chegando a Jerusalém,

ao avistar a cidade,

por ela chorou Jesus

e chorou também por nós,

pela multidão em trevas

de falso triunfo e glória,

para condená-Lo em breve

à ignomínia da Cruz.

Palmfesto

Kaj kiam li alproksimiĝis, li rigardis la urbon, kaj ploris pro ĝi. (Sankta Luko 19:41)

Veninte Jerusalemon,

ekvidante la urbon,

pro ĝi ploras Jesuo,

kaj pri ni ankaŭ Li ploras,

pro la blinda homamaso,

je falsa triumfa gloro,

kiu Lin baldaŭ kondamnos  

al Krucumo malhonora.  

Maria Nazaré Laroca

Juiz de fora, 28/03/2021.

Brazilo

Orvalho _ Roso

 

Orvalho

Nas noites da minh’alma,

a lua cheia sonha,

flutuando em ondas

de um silêncio cálido.

Roso

En la noktoj de l’animo,

sonĝas la plenluno

en ondoj ŝvebante

de silento varma.

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 21/03/2021.

Brazilo

Às mulheres _ Al virinoj

 

Às mulheres

 

Em toda mulher do mundo,

leio as santas do Evangelho:

nas irmãs Maria e Marta,

da família de Betânia;

em Maria, de Magdala,

e em Maria, de Nazaré.

 

Em Marta, o cuidado ativo,

e, em Maria, a adoração

ao sublime Visitante;

na formosa Madalena,

a porta da redenção.

 

E, em todas as mães, eu vejo

a graça da Mãe excelsa,

santuário da encarnação

do Cristo, Filho de Deus.

 

Al virinoj

 

En ĉiu virin’ enestas,

Biblia sanktulino:

fratinoj Maria kaj Marta,

el Betania familio;

Maria, el Magdala,

Maria, el Nazareto.

 

El Marta, prizorgo aktiva,

kaj el Maria, adorado

al tiu Gasto sublima;

kaj la pordo de elaĉeto,

el Madalena ĉarmplena.

 

Kaj en ĉiuj patrinoj, mi vidas

la gracon de la plej nobla,

sanktejo de l’ enkarniĝo

de Kristo, Filo de Dio.

 

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 07/03/2021.

Brazilo

 

 

Ataraxia na pandemia _ Ataraksio en la pandemio

 

                                         Epikuro -  Letero pri feliĉo (Al Menekeo)

Ataraxia na pandemia

 

Nestes dias de tormento,

vontade de voltar no tempo,

para morar em Atenas,

no Jardim de Epicuro.

 

Quem sabe se assim me curo

do peso desta existência,

dessa alma enrijecida,

dessa dor que desatina

a sanidade dos ossos.

 

Quero aprender a leveza

dos prazeres comedidos,

da doce simplicidade,

sorvendo a filosofia

da felicidade serena.

 

Ataraksio en la pandemio

 

En ĉi tiuj tagoj turmentaj,

jen dezir’ reiri  tempen,

por kunvivado en Ateno,

en la Ĝarden’ de Epikuro.

Verŝajne mi liberiĝos

de l’ pez’ de ĉi tiu ekzisto,

de l' rigidec' de l’animo,

de l’ dolor’, kiu frenezigas  

la sanstaton de l’ostoj.

 

La leĝerecon mi volas

de la moderaj plezuroj,

la vere dolĉan simplecon,

trinkante filozofion

el la  serena feliĉo.

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 05/03/2021.

Brazilo

Pertencimento _ Aparteno

 

Pertencimento

 

“Porque nenhum de nós vive para si”. (Paulo, Romanos: 14:7)

 

A existência de outrem

é arte, enigma

que me abastece

e esvazia.

 

Não pertenço a mim

nem a ninguém;

nem de alguém

tenho a posse.

 

Divino paradoxo:

só podemos viver

nessa infinita rede

de existências.

 

Porque tal é a Lei:

Só de Deus somos

e eternamente seremos.

Aparteno

 

"Ĉar neniu el ni vivas por si mem". (Romanoj: 14: 7)

 

L’ aliula ekzisto

estas arto, enigmo

kiu min nutras,

kaj malplenigas.

 

Mi ne apartenas

eĉ al mi mem

nek al iu ajn;

kaj ankaŭ aliulon

mi ne posedas.

 

Jen Dia paradokso:

ni nur povas vivi

en / per tiu senfina reto.

 

Ĉar tia estas la Leĝo:

nur de Dio ni estas

kaj  estos por ĉiam.

 

 

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 26/02/2021.

Brazilo

Abraços _ Brakumoj

 

Abraços

Nesta manhã de verão, apesar das dificuldades e dores, eu saí de casa para brevíssima caminhada até a praça ao lado do meu condomínio.

Há muitos tempo não recebo um abraço, com exceção dos beijos dos raios de sol e da alegria dos passarinhos. Hoje tive a ideia de abraçar uma palmeira que se erguia majestosa e acolhedora.

Meu braço direito esqueceu por uns segundos a intensa dor cotidiana, e eu consegui dar um abraço naquele tronco algo áspero, mas carinhoso e refrescante. Um momento mágico!

Logo pensei na relação de São Francisco de Assis com a irmã árvore.

E pareceu-me que o Poverello sorria para nós, envolvendo-nos no Seu abraço de luz!

Brakumoj

Ĉi-somere matene, malgraŭ la malfacilaĵoj kaj doloroj, mi forlasis la hejmon por tre mallonga promenado al la placo apud mia apartamentaro.

Delonge mi ne ricevis brakumon, krom la kisoj de la sunradioj kaj la gajeco de la birdetoj. Hodiaŭ venis al mi en la kapon ĉirkaŭbraki palmon, kiu staris majesta kaj bonveniga.

Dum kelkaj sekundoj, la dekstra brako forgesis pri la intensa doloro ĉiutaga, kaj mi sukcesis brakumi tian malglatan, sed ameman kaj refreŝigan trunkon. Magia momento!

Mi tuj ekpensis pri la rilato inter Sankta Francisko el Asizo al lia frato arbo.

Kaj ŝajnis al mi, ke la Poverello ridetis, nin envolvante  en Sian luman brakumon!

 

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 29/01/2021.

Brazilo

Brechó _ Brokantejo

Brechó

Quisera ter o talento de Machado de Assis para poder desvendar em palavras o buquê de sentimentos e emoções que recebeu minha alma naquela luminosa manhã de janeiro. 

Por causa da pandemia, raramente saio de casa, mas não pude recusar o convite daquela segunda-feira tão azul. Caminhando vagarosamente na amada pracinha do meu bairro, de repente parei para olhar um alegre ônibus estacionado frente às doces árvores da praça. Ele exibia prateleiras de livros, discos, objetos antigos. Uma espécie de brechó. 

Por alguns minutos meu olhar percorreu aquela feira à moda hippie. E eis que vejo ali o meu último livro de poemas bilíngues, Chão de pássaros_ Birda grundo, lançado em setembro de 2017. Novinho, uma criança de 4 anos apenas, a sorrir para o jardim urbano que gerou tantos versos. 

Perplexa, sem cerimônia, apontei o livro dizendo que eu era a autora. O vendedor sorriu admirado, quase não acreditando no meu grito. 

Bem, voltei para casa tentando definir os sentimentos. Depois minha ajudante voltou ao local para tirar uma foto do ônibus-brechó. Então o vendedor lhe disse que não venderia mais aquele livro. Pediu que ela me trouxesse o exemplar para um autógrafo. Seu nome: Zé do busão. 

Brokantejo 

Mi dezirus ekhavi la talenton de Machado de Assis por vorte malkaŝi la bukedon da sentoj kaj emocioj, kiun l’ animo ricevis en tiu hela januarmateno. 

Pro la pandemio, mi malofte forlasas la domon, sed mi ne povis rifuzi la inviton de tia bela blua lundo. Malrapide piedirante sur la trotuaro de la amata placo de mia kvartalo, mi subite ekhaltis por trarigardi gajan aŭtobuson parkitan antaŭ la dolĉaj arboj. Ĝi elmontris bretojn de libroj, diskoj, malnovaj objektoj. Speco de brokantejo. 

Dum kelkaj minutoj, mia rigardo trairis tiun hipi-modan foiron. Kaj jen mi ekvidas mian plej novan dulingvan poemaron, nome Chão de pássaros _ Birda grundo, lanĉitan en septembro 2017. Ankoraŭ freŝan, apenaŭ 4-jaran infanon, ridetantan al la urba ĝardeno, kiu ebligis tiom da versoj. 

Perpleksa, senceremonie, mi fingromontris la libron, dirante, ke mi estas ties aŭtoro. La brokantvendisto ridetis mirigite, preskaŭ ne kredante mian ekkrion. 

Nu, mi revenis hejmen cerbumante por difini la sentojn. Poste mia helpantino revenis al la loko por fari foton de la brokanteja aŭtobuso. Tiam la vendisto diris al ŝi, ke li ne volas plu vendi tiun libron. Li petis ŝin alporti al mi la ekzempleron por aŭtora surskribo. Lia nomo: Joĉjo el aŭtobusaĉo. 

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 20/01/2021.
Brazilo

Existência _ Ekzistado

 

Existência

 

Um jardim nunca é terminado.

Assim é o mundo, um jardim

a mover-se em janeiros

de pedras, dores e sonhos

de meninos escondidos

em asas de passarinhos.

 

O Jardineiro vem e cria

a poesia da vida.

Semeando sempre, tudo nutre

e com zelo amoroso cuida.

 

As rosas desabrocham

em beleza e perfume,

depois murcham e morrem.

 

Mas o Jardineiro volta,

e poda as ervas inúteis.

Torna a adubar a terra,

e a vida então se renova.

Ekzistado

 

Ĝardeno neniam kompletas.

Tiel la mondo staras, kiel

moviĝanta ĝarden’ je januaroj

el ŝtonoj, doloroj kaj revoj

de kaŝitaj knaboj en birdflugiloj.

 

La Ĝardenisto venas kaj kreas

la poezion de la vivo.

Ĉiam semante, Li ĉion nutras

kaj kun am’ prizorgas.

 

La rozoj de l’ garden’ floras

en beleco kaj parfumo,

poste ili velkas kaj mortas.

 

Sed revenas Ĝardenisto

por la fiherbojn tondi,

renutradi la grundon,

kaj do vivo renoviĝas.

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 03/01/2021.

Brazilo

Súplica de Natal _ Kristnaska petego

 

Súplica de Natal


Depois de infinito tempo,

minh’alma enfim se renova,

e vem vos rogar um presente

sem acesso até agora:

que meu coração se transforme

em manjedoura de amor

sacrário vivo de luz,

e vos receba, Jesus!



Kristnaska petego


Post ĉi senfina tempo,

l’anim’ fine renoviĝas,

kaj volas petegi donacon

nealireblan ĝis nun:

ke mia koro ŝanĝiĝu

en staltrogon el amo,

vivantan sanktejon el lumo,

kaj vin akceptu, Jesuo!

Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 20/12/2020.
Brazilo

Vidas negras importam _ Nigrulaj vivoj gravas

 

Vidas negras importam 

No poema Procura da Poesia, já nos avisa Drummond: Não faças versos sobre acontecimentos. 

Não, não o farei Poeta! Não tenho a chave poética para decifrar o enigma de palavras imundas tais como ódio, racismo, crueldade, assassinato ... Todavia incomoda-me o silêncio. 

Na véspera do Dia da Consciência Negra, homens brancos exterminam um homem negro de 40 anos, num supermercado, e o crime ignóbil vem repercutir no noticiário midiático qual enredo macabro de uma novela de televisão. 

Qual é a cor moral da consciência? Somos uma família de almas multicores, herdeiras da Luz divina amorosamente infinita. 

Nigrulaj vivoj gravas 

En la poemo Serĉo pri poezio, Drummond nin avertas: Ne faru versojn pri okazaĵoj. 

Ne, mi ne tion faros, Poeto! Mi ne havas la poezian ŝlosilon por deĉifri la enigmon de malpuraj vortoj tiaj, kiaj malamo, rasismo, krueleco, murdo ... Tamen min ĝenas silento. 

Sojle de la nacia Tago de Negra Konscio, blankuloj ekstermis 40-jaran nigrulon en superbazaro, kaj la abomeninda krimo resonadas en la amaskomunikilaj novaĵoj, kiel makabra intrigo de televida sapopero. 

Kiu estas la morala koloro de konscienco? Ni estas familio de diverskoloraj animoj, heredantoj de la amsenfine dia Lumo. 

Maria Nazaré Laroca 

Juiz de Fora, 21/11/2020

Reconciliação _ Repaciĝo

Reconciliação



Foi em 04 de junho, 

em plena pandemia,

o acidente sem nome

a fraturar-me ossos

alma e sonhos: pesadelo

mais bem descrito seria

por Machado de Assis

no genial capítulo “O delírio”

de conhecida obra-prima (1).



Mas fiz as pazes com a dor,

ao descobrir enfim

que não mais preciso

perguntar por quê, mas como,

de que maneira domar

o sofrimento com leveza...


E  aprendi então

que sou rascunho ainda

de um poema inacabado

a recriar-se sem medo

na  poesia da Vida.

(1) Machado de Assis. Memórias póstumas de Brás Cubas.

Repaciĝo



Okazis la 4an de junio,

meze de pandemio,

la sennoma akcidento

rompinta ostojn

animon, sonĝojn: koŝmaro

plej bone priskribita 

de Machado de Assis

en la brila ĉapitro "La deliro"

de famkonata ĉefverko.

Sed  kun dolor’ mi repaciĝis,

kiam finfine mi eksciis,

ke mi ne plu bezonas

demandi kial, sed kiel,

kiamaniere bridi 

senzorge la suferon...

Kaj mi eklernis tiam,

ke mi ankoraŭ  malnetas

el nefinita poemo,

kiu sin rekreas sentime

en la poezio de l' Vivo.

(1) Machado de Assis. Postmortaj rememoroj de Brás Cubas.

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 15/11/2020.

Brazilo

Desafio _ Defio

 

Desafio

No templo da consciência, 

Deus nos fala em silêncio.

Herança divina, recebemos 

o tesouro do livre-arbítrio

para ouvir-lhe a Voz 

ou nutrir a tentação

que em nós ainda habita.

Defio

En la templo de l' konscienco,

Dio alparolas nin silente.

Dian heredon, ni ricevas

la libervolan trezoron 

por aŭdi Lian Voĉon

aŭ nutri la tenton,

kiu ankoraŭ loĝas en ni.

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 25/10/2020.

Brazilo

Alegre surpresa _ Ĝojiga surprizo

Alegre surpresa 

Primavera em silêncio,

nesta manhã de domingo 

nublada e fria.

Então abro a janela 

da sala e surpreende-me

o sorriso em cores

de uma árvore 

florescendo devagar!

Deus não tem pressa.

 

           .....

Ĝojiga surprizo 

Silenta printempo,

en ĉi nebula kaj frosta

dimanĉa mateno.

Mi malfermas do

la fenestron de l'salon' ,

kaj min surprizas

la kolora rideto

de unu arbo surtrotuare,

kiu lante floradas!

Dio ne hastas.

Maria Nazaré Laroca 

Juiz de Fora, 18/10/2020.

Brazilo 

-- 

http://www.nazarelaroca.blogspot.com.br/

Esperanto, mia dua lingvo.

Jardim _ Ĝardeno

 

Jardim

Somos sementes de luz,

plantadas em vasos

de barro.

Jardineiros de nós,

precisamos somente 

da água do Amor 

para florescermos.

O mundo 

tem sede

de compaixão.

Ĝardeno 

Ni estas semoj el lumo,

plantitaj en argilaj potoj.

Memĝardenistoj,

ni nur bezonas

l’ akvon el Amo

por ke ni floru.

La mondo 

soifas 

kompaton.

Maria  Nazaré Laroca 

Juiz de Fora, 14/10/2020.

Brazilo 

Em recuperação _ Resaniĝante

 

Em recuperação

É domingo. Da janela do meu apartamento,  sinto o perfume da alegria do jovem que corre sem camisa na avenida, a despeito da pandemia. Eu, pássaro de asa quebrada, refém da gaiola de dores, construo minha própria alegria de vento e sol.

Alegria então é sentir os beijos dos raios de sol na pele, enquanto faço  exercícios de fisioterapia, sentada no sofá da sala invadida pela luz dourada da manhã de inverno.

Alegria é também sentir a vibração fraterna da voz do coração do amigo tão longe, e tão perto!

Mas felicidade mesmo só descobri quando mandei a dor embora – e ela ficou, posto que mais mansa um pouco... 

Então acendi no peito a estrela da esperança, bálsamo de amor que os ossos regenera e os pedaços da alma recupera, voltando o entusiasmo e o desejo de servir ao Esperanto!

Resaniĝante

Estas dimanĉo. Ĉe la fenestro de mia apartamento, mi povas flari la ĝojon de l' junulo kuranta sen ĉemizo sur l' avenuo, malgraŭ la pandemio. Mi, birdo kun rompita flugilo, ostaĝo de l’ kaĝo el doloro, ekkonstruas mian propran ĝojon fare de vento kaj suno.

Ĝojo do estas la kisoj de l’ sunradioj sur la haŭto, dum mi ekzerciĝas fizioterapie, kaj sidas sur la sofo de la ĉambro invadita de l’ ora lumo dum ĉi-vintra mateno.

Ankaŭ ĝojo estas senti la fratan vibradon de la voĉo de l' koro de l’ amiko tiel for, sed tiel proksime!

Sed feliĉon mem mi  trovis nur tiam, kiam  la doloron mi forsendis - sed ĝi restis tamen iom pli milda...  

Do mi eklumis la esperstelon, ambalzamon, kiu la ostojn rebonigas, kaj l’ animpecojn reakiras, revenante la entuziasma deziro servi al Esperanto!

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 23/08/2020. 

MG - Brazilo

Para George Floyd _ Al George Floyd

Para George Floyd

Tenho a sensação
de que nós estamos
navegando agora
na vigésima quinta hora
de um mundo sem rumo.

25ª hora, título, aliás,
de romance intenso
de Virgil Gheorghiu,
que recomendo,
e que assombrou
a minha juventude.

Criaturas divinas,
de Deus herdamos
o livre-arbítrio infinito:
liberdade limitada
pela justiça da Lei
de Causa e Efeito.


Al George Floyd

Mi havas la senton,
ke ni ŝipiras nuntempe
je la dudek-kvina horo
de sendirekta mondo.

Krome, 25-a horo
estas romano intensa
de Virgil Gheorghiu,
kiun mi rekomendas,
kaj hantis mian junecon.

Diaj kreitaĵoj, ni
de Dio heredas
senfinan liberan volon:
liberecon limigitan
de l’ justeco de l’ Leĝo
de Kaŭzo kaj Efiko.


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 02/06/2020.
Brazilo

Diário de aniversário _ Datrevena taglibro

Diário de aniversário

Chegou 27 de maio, a data que sempre volta no calendário pontual. Então reinventei o dia possível nesta pandemia. De máscara na face e audácia na alma, levei meu corpo para passear na rua.

A manhã de outono sorriu para mim, envolvendo-me com o seu véu azul bordado de luz dourada.

Nunca pensei que fosse tão bom ganhar um abraço do sol!

Datrevena taglibro

Venis la 27-a de majo, la dato, kiu ĉiam revenas sur l’ akurata kalendaro. Do mi reinventis la eblan tagon en ĉi tiu pandemio. Kun masko sur la vizaĝo kaj aŭdaco en la animo, mi promenigis mian korpon surstrate.

La aŭtuna mateno ridetis al mi, envolvante min per sia blua vualo brodita per ora lumo.

Mi neniam pensis, ke estis tiel bone ricevi brakumon de l’ suno!

Maria Nazaré Laroca

Juiz de Fora, 27/05/2020.

Brazilo